Konspekt zajęć

Emocje są! Odcinek 4: Laboratorium strachu i bezpieczeństwa

lekcja
Wiek 4-6 lat
18.08.2021 autor: Agata Łukaszewicz

tagi

bezpieczeństwo, praca z ciałem, emocje, strach

czas

30min

Podczas spotkań uczestnicy przyjrzą się czterem parom emocji. W czwartym – ostatnim – odcinku będą to strach i poczucie bezpieczeństwa.

Oto kilka słów od autorek cyklu ”Emocje są!”: Przygotowałyśmy ten emocjonujący cykl z myślą o małych dzieciach, aby mogły bliżej poznać emocje, których doświadczają. Przez pracę z ciałem i zabawę uczestnicy zajęć zdobędą umiejętność rozpoznawania i nazywania podstawowych emocji. Zależy nam przede wszystkim na zbudowaniu w nich przekonania o tym, że nie ma emocji dobrych i złych - że są takie, które możemy uznać za bardziej lub mniej przyjemne, ale że wszystkie emocje są ważne.

cele zajęć

Przygotowanie do rozpoznawania podstawowych emocji. Zbudowanie przekonania, że każda emocja jest ważna. 

Metody pracy

rozmowa kierowana, improwizacje ruchowe

Przygotowanie do zajęć

środki dydaktyczne

aranżacja przestrzeni

Przestrzeń do ruchu w całej grupie.

zadanie dla ucznia

dodatkowy opis

przebieg zajęć

1

Wprowadzenie

1. Zajęcia poprowadź w konwencji pracy naukowców w laboratorium. Prowadząc grupę przez kolejne działania dbaj o to, by konsekwentnie trzymać się tej narracji. Możesz zacząć tak:

Dziś zapraszam was do laboratorium, w którym wspólnie zbadamy jak działa na nas strach i poczucie bezpieczeństwa. Przywołamy sytuacje straszne oraz takie, w których czujemy się komfortowo. Zanim jednak zaczniemy eksperymenty, musimy przejść trening i przygotować nasze ciała do pracy.

2. Zaproś grupę do masażu eksperymentalnego – będziecie szukać technik masażu, których nie używaliście nigdy wcześniej. Stańcie w dwuszeregu. Powiedz, że zadaniem osób z drugiego szeregu jest  jest wymasować stojącą przed nim osobę od stóp do głów, sięgając po nowe sposoby (masaż łokciem? głową? nosem? a może macie ochotę wypróbować wiele możliwości?). Przypomnij, że kluczową zasadą jest to, by sprawić przyjemność osobie, którą masujecie! Potem następuje zmiana w parach, osoby dotychczas masowane mają szansę na eksperymenty!

3. A teraz zrobimy serię doświadczeń z miksowania emocji: Stańcie w kole, tak, byście się wszyscy widzieli, na “trzy cztery” robimy jednocześnie:

radosną minę i odważne ręce

smutne uszy i zadowolony brzuch

stopę w złości i zachwycone ręce

odważne plecy i obrzydzoną minę

strachliwe oczy i …

Bawcie się śmiało emocjami i częściami ciała, miksujcie je, zapraszaj dzieci do wnoszenia własnych propozycji.

4. Następnie zbadajcie, gdzie w ciele może zamieszkać strach?. Sprawdźcie wspólnie, jak wygląda strach, gdy mamy go w oczach? W nogach? Co się stanie, gdy znajdzie się w rękach? A co kiedy w brzuchu? Jak się wtedy czujemy?

10 min
2

Badania strachu

1. Zostańcie w kole. Wyjaśnij, że  strach jest naszym system wczesnego ostrzegania przed niebezpieczeństwem, dlatego jest nam bardzo potrzebny. Powiedz, że teraz przejdziecie do bardziej szczegółowych badań nad strachem i poszukacie rzeczy, które go wywołują. Potrzebne Wam będą do tego strachometry.

2. Zaprezentuj, jak zbudować własny strachometr: stań w środku koła, stań na wyprostowanych nogach w lekkim rozkroku, dotknij podłoża rękami i powoli unoś obie dłonie ku górze. Wyjaśnij, że w ten sposób rośnie poziom strachu. Gdy odczuwamy go mało ręce znajdują się bliżej podłogi. Gdy strach jest umiarkowany, ręce znajdują się na poziomie bioder,  a przy maksymalnym poziomie ręce unoszą się wysoko nad głową!

3. Poleć, aby dzieci sprawdziły, czy ich strachometry działają. Poproś, by raz poziom strachu rósł, a raz spadał, tak by ruch pomiędzy poziomami był płynny.

4. Wyjaśnij, że teraz będziecie używać Waszych strachometrów, żeby sprawdzić, co jest dla Was straszne, a co nie. Poproś, by chętne osoby wymieniły najstraszniejsze miejsca, przedmioty, sytuacje, jakie znają z Waszej przedszkolnej rzeczywistości – za każdym razem, kiedy pojawia się pomysł, poproś, żeby dzieci użyły swoich strachmetrów i określiły swój poziom strachu związany z podanym przykładem. Dokonajcie odczytu – sprawdźcie u kogo jest wysoki, a u kogo średni, może jest ktoś, kto w ogóle nie poczuł strachu? Możecie chwilę porozmawiać o każdym ze strachów.

Jeśli dzieci będą miały trudność, możesz zacząć opowiadając, czego Ty się boisz w przedszkolu.

Opcjonalnie możesz zaproponować inne tematy niż przedszkole, np. strachy z bajek, miejskie strachy, nocne strachy. Sprawdź, który rzeczywistość będzie dla Waszej grupy najciekawsza.

5. Przetestujcie kilka opowiedzianych przez dzieci sytuacji. Na koniec tej części podsumujcie Wasze badania: kiedy jako grupa mieliście najwyższy poziom strachu?  Kiedy mieliście najniższy? Co było dla Was strasznego w danych sytuacjach? O czym mówi nam strach, kiedy się pojawia? Czy była taka rzecz, której bała się cała grupa?

6. Powachlujcie rękami środek koła, tak by strachy te duże i małe wyparowały z sali. W ten sposób je pożegnacie.

10 min
3

Testy bezpieczeństwa!

1. Powiedz, że teraz spróbujecie namierzyć stan, w którym jest się wolnym od strachów – poczucie bezpieczeństwa. Pomogą Wam w tym wspomnienia. Poproś, by każdy przypomniał sobie taką sytuację, w której czuł się bezpiecznie, dobrze, komfortowo i nic mu nie zagrażało. By uczestnikom był łatwiej, przytocz taką sytuację.

2. Poproś teraz, by chętna osoba przeprowadziła test bezpieczeństwa, czyli wypowiedziała zdanie: „Czuję się bezpiecznie gdy…” i wtedy pozostałe osoby z grupy, jeśli zgadzają się z tym zdaniem przyjmują pozę, która wyobraża tą czynność (np. „czuję się bezpiecznie, gdy leżę wieczorem w łóżku” osoby z grupy kładą się na podłodze, jakby zasypiały… można np. chrapać!). Jeśli ktoś nie ma tak samo stoi bez ruchu.

3. Po kilku takich testach usiądźcie w kole i podsumujcie tę część zajęć; w jakich sytuacjach czuliście bezpiecznie? Dlaczego nasze odczucia się różnią? Czy w Waszej grupie czujecie się bezpiecznie? Czego potrzebujecie, aby tak się czuć?

10 min