Konspekt zajęć

Wszystkie głowy smoka – zajęcia teatralne wokół legendy o Smoku Wawelskim

pozalekcyjne
Wiek 4-6 lat
10.09.2016 autor: Dagmara Żabska

tagi

zajęcia teatralne, tworzenie etiudy, interpretacja tekstu, praca nad rolą, baśń

czas

100min

Zajęcia teatralne nawiązują do legendy o Smoku Wawelskim i podejmują dwa główne tematy – budowania różnorodnych postaci scenicznych oraz reinterpretacji klasycznych bohaterów legend i baśni. Scenariusz może być wykorzystany w ramach zajęć o baśniach lub legendach polskich albo jako etap budowania przedstawienia inspirowanego historią Smoka Wawelskiego. Wówczas improwizacje aktorskie mogą być sposobem na tworzenie scenariusza przedstawienia.

cele zajęć

  • nauka improwizacji, budowania różnorodnych postaci scenicznych za pomocą ruchu, gestu, mimiki;
  • rozwijanie umiejętność wypowiadania się poprzez małe formy teatralne;
  • zapoznanie z tekstem i interpretacja „Legendy o Smoku Wawelskim”.

Metody pracy

inscenizacja, opowiadanie, ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia muzyczne, ćwiczenia improwizacyjne, ćwiczenia głosowe

Przygotowanie do zajęć

środki dydaktyczne

Muzyka: dworska, rycerska, współczesna, fanfary. Materiały do kostiumów: zielone skarpety, rajtuzy, rękawy, piłeczki pingpongowe, klej i taśma klejąca (najlepiej typu silver) oraz duży zielony materiał z wyciętym i dziurami na ręce.

aranżacja przestrzeni

Potrzebne jest miejsce do swobodnego ruchu dla całej grupy uczestników zajęć.

zadanie dla ucznia

dodatkowy opis

Zajęcia są przeznacozne dla dzieci w starszych grupach przedszkolnych. Sprawdzą się również w najmłodszych klasach szkoły podstawowej.

Podany czas pracy jest orientacyjny - zależy od tego, na ile Twoja grupa wejdzie w proponowane zadania.

przebieg zajęć

1

Wprowadzenie do cyklu zajęć

Przeczytaj albo opowiedz dzieciom legendę o Smoku Wawelskim.

10 min
2

W poszukiwaniu smoka

Smok we mnie

Powiedz uczniom, że podobno każdy ma w sobie smoka. On często śpi, ale jeśli się skupicie, to może się odezwie.

Ustawcie się w kole, poproś, żeby zamknęły oczy i powtarzały za tobą dźwięki. Zacznij cicho mruczeć, po chwili nie to mruczenie się nasili, aż przemieni się w cichy warkot.

Kolejne odgłosy:

  • gardłowe ziewanie,
  • pomlaskiwanie
  • warknięcie (ciche i głośne)
  • gardłowe westchnięcia
  • głośny przeraźliwy smoczy ryk
  • smoczy śmiech
  • smocze chrapanie.

Następnie niech dzieci proponują dźwięki, jakie może wydawać smok.

 

Smoczy krok

Poproś grupę aby ustawiła się w szeregu. Niech każdy spróbuje przejść przez salę jak smok. To samo ćwiczenie możecie zrobić w parach – smok ma przecież co najmniej cztery łapy.

 

Smocze łby

Rozdaj dzieciom skarpetki i rajtuzy, niech nałożą je na ręce tak, aby kciuk był w miejscu pięty, a pozostałe palce były nałożone do końca skarpety.

W ten sposób powstaje „łebek”; na wierzchnią część dłoni przyklejcie taśmą klejącą jedną lub dwie piłeczki, na których domalujcie oczy.   

Podziel dzieci na grupy tak, aby każdy smok miał co najmniej trzy głowy.

Zadania dla smoka:

  • wszystkie głowy patrzą do góry
  • w prawo, w lewo
  • wszystkie głowy ziewają
  • kładą się spać
  • są wściekle głodne
  • ryczą ze złości.

Możecie to zadanie wykonywać wspólnie albo po kolei każdy smok wychodzi na środek i próbuje, a pozostali patrzą i podpowiadają zadania. Ciało smoka można przykryć zielonym materiałem albo schować za parawanem.

 

Smocze awantury

Poproś wszystkie smoki, żeby wymyśliły swoje scenki kłótni smoczych głów. Niech każde z dzieci zastanowi się, jakie cechy ma smok, który jest w nim (niecierpliwy, uparty, złośliwy itp.): każda głowa musi być inna – inaczej mówić, czego innego chcieć. Zwróć uwagę, żeby dzieci wymyśliły jak głowy zwracają się do siebie (możecie nadać smokom znaczące imiona nawiązujące do ich głównej cechy).

Zaprezentujcie sobie nawzajem scenki .

45 min
3

Księżniczki i rycerze XXI wieku

Porozmawiajcie o roli księżniczki w legendzie o smoku. Co to znaczy „oddać komuś rękę”? Co dziewczyny myślą o tym, że w przyszłości ktoś miałby oddać ich rękę?

Czy chłopcy chcieliby nieznaną dziewczynę za żonę? Porozmawiaj z grupą o tym, jakie role w innych znanych im legendach i baśniach pełnią chłopcy, a jakie dziewczyny? Jak role chłopców i dziewczyn, kobiet i mężczyzn wyglądają współcześnie?

Poproś uczniów, żeby wybrali sobie imiona księżniczek i pseudonimy rycerzy. Niech składa się ono z imienia i przydomka określającego zaletę, mocną stronę danej osoby – dzięki temu, nie będzie problemu, nawet jeśli imiona będą się powtarzać (np. Elza Sprawiedliwa i Elza Wesoła).

 

Jak chodzą księżniczki, jak odpoczywają rycerze -

Porozmawiaj z grupą o tym, jakie czynności są w bajkach typowe dla dziewczyn i chłopców. Zastanówcie się, w jaki sposób są one wykonywane. Jak chodzą księżniczki? A jak rycerze? W jaki sposób patrzą na innych ludzi? Sprawdźcie to wspólnie – włącz dworską muzykę i poproś, żeby dzieci chodziły po sali tak jak księżniczki i rycerze. Po chwili zastanówcie się i zaprezentujcie sobie, jak chodzą współcześni ludzie, mężczyźni i kobiety? Możesz zmienić muzykę na współczesną (np. rytmiczną i dynamiczną) i sprawdzić, jak się z nią komponują oba sposoby poruszania się. Porównajcie je – czym się one różnią od siebie? W czym są podobne? Możecie podobnie przyglądać się innym czynnościom zaproponowanym przez dzieci..

Po zabawie ruchowej porozmawiajcie o tym, co to znaczy być księżniczką/rycerzem? Czy w dzisiejszych czasach można być księżniczką/rycerzem? Jeśli tak, to w jaki sposób się to przejawia?

Poproś dzieci, aby przypomniały sobie swoje imiona księżniczek i rycerzy. Skupcie się na wybranym przydomku i zastanówcie się, jak to się przekłada na ruch postaci. Postarajcie się poszukać charakterystycznych cech każdej z postaci, żeby były jak najbardziej różnorodne – mogą inaczej chodzić, układać ręce, mówić, mieć inne upodobania. Spróbujcie pokazać, jak tańczy, śmieje się i biega Wasza postać.

 

Zapytaj, jak rycerze i księżniczki spędzają wolny. Poproś dzieci, żeby zaimprowizowały scenkę „niedzielne popołudnie na królewskim dworze”.

 

„Bo najpierw muszę… ”

Zapytaj dzieci, o tym, jakie widzą różnice, pomiędzy bohaterkami i bohaterami legend/baśni, a współczesnymi ludźmi (np. ich rodzicami, rodzeństwem, postaciami z telewizji itp.). Czym zajmowały się kobiety i mężczyźni kiedyś, a czym obecnie? Czy zmienił się wygląd/ubiór? Zaproponuj improwizację teatralną: połącz dzieci w pary i poproś, aby dzieci wymyślił, co by się stało, gdyby współczesne kobiety/mężczyźni znaleźli się w sytuacjach znanych z legend i baśni. Np. król ogłasza, że ten, kto pokona smoka, dostanie rękę jego córki księżniczki. Ona to słyszy i przybiega do taty z pretensjami – to jest jej ręka i nikt nie będzie jej sobie brał. Król się złości, ze córka jest krnąbrna, córka wymyśla argumenty, dlaczego nie może jeszcze wyjść za mąż. Daj zespołom kilka minut na przygotowanie scenki, a potem zaprezentujcie je sobie nawzajem.

 

„Defilada najgorszych rycerzy świata”  

Wszystkie dzieci zamieniają się w rycerzy i rycerki – fajtłapy, które zgromadziły się na corocznym Światowym Turnieju Tchórzliwego Rycerstwa. Zadanie polega na tym, aby wybiec na środek sceny z własnym bojowym okrzykiem, pochwalić się, w jaki sposób zamierza się pokonać smoka i na odgłos smoka uciec w przerażeniu.

Przed każdym pokazem słychać rycerskie fanfary. Rolę ryczącego smoka odgrywają wszystkie pozostałe dzieci.

45 min